منجي، باوري در اديان

عقيده به مهديموعود به مسلمانان اختصاص ندارد، بلکه تمام اديان و مذاهب آسماني، با تفاوتهايي، به اين امر معتقدند.

پيروان همه اديان، عقيده دارند كه در يک عصر تاريک و بحراني جهان، که فساد و بيدادگري و بيديني، همه جا را فراگيرد، يک نجاتدهنده بزرگ جهاني پيدا ميشود، که به واسطه نيروي فوقالعاده غيبي، اوضاع آشفته جهان را اصلاح ميکند و خداپرستي را بر بيديني و مادّيگري، غلبه ميدهد.

اين نويد خوش را نهتنها در کتابهايي که به عنوان کتاب آسماني باقي ماندهاند، بلكه در كتابهايي مانند کتاب زندوپازند و جاماسبنامه، که از کتابهاي مقدس زردشتيان است، کتاب تورات و ملحقات آن، که کتاب مقدس يهود شمرده ميشود و انجيل عيسويان نيز ميتوان پيداکرد؛ بلکه در کتابهاي مقدس براهمه و بودائيان نيز، کم و بيش ديده ميشود.

همه ارباب ملل و اديان، اين اعتقاد را دارند و در انتظار چنين موعود نيرومند غيبي هستند. اما هر ملتي آن نجات دهنده غيبي را از خودش ميداند. زردشتيان او را ايراني و از پيروان زردشت ميدانند. جهودان او را از بنياسرائيل و پيروان موسي ميشمارند.

عيسويان او را همکيش خودشان و مسلمانان از دودمان بنيهاشم و فرزند پيغمبرش ميدانند؛ البته آن نجاتدهنده غيبي، در اسلام به طور کامل معرّفي شده ولي در ساير اديان چنين نيست.

نکته قابل توجه اين است که نشانهها و مشخصاتي که در ساير اديان، براي آن نجاتدهنده بزرگ ذکرشده درباره مهدي موعود اسلام يعني فرزند بلافصل امام حسن عسگري(ع) نيز قابل انطباق است.

ميتوان او را از نژاد ايراني شمرد؛ زيرا بنا بر نقل تاريخ، مادر حضرتسجاد(ع) که جدّ امامزمان(عج) است يک شاهزاده خانم ايراني ـ شهربانو، دختر يزدگرد پادشاه ساساني ـ بودهاست؛ از دودمان و خاندان بني اسرائيل نيز شمرده ميشود؛ زيرا بنيهاشم و بنياسرائيل، هردو از نسل حضرتابراهيم(ع) بوجود آمدهاند، بنيهاشم از فرزندان اسماعيل هستند و بنياسرائيل، از اولاد اسحاق. پس بنيهاشم و بنياسرائيل، هر دو از يک خاندان محسوب ميشوند.

با عيسويان نيز نسبت دارد؛ زيرا طبق بعضي روايات، مادر حضرت صاحبالامر، يک شاهزاده خانم رومي، به نام نرجس بود که به صورت داستاني شگفتانگيز در کتابها آمدهاست.

عقيده به ظهور يک نجات دهنده فوق العاده جهاني، نوعي عقيده مشترک ديني است، که از مصدر وحي، سرچشمه گرفته و همه پيامبران به آن بشارت دادهاند و اساساً ميان مسلمانان و ديگر پيروان اديان و ملل مختلف، در اصل اعتقاد به ظهور يك منجي در آخرالزمان هيچگونه اختلافي نيست، هرچند در مصداق آن ميان مسلمانان و ديگران اختلافاتي وجود دارد، ليكن تمامي امت اسلامي بر اين باورند كه اسم مبارك وي «محمد» و لقب او «مهدي» است.