علت ظهور نکردن امام(عج) و طولاني شدن غيبت چيست؟ 

1-در نامه مبارک حضرت ولي عصر(ع) به شيخ مفيد، علت غيبت و طولاني شدن آن چنين آمده است: «فما يَحسِبنا عَنهم الّا ما يَتَّصِل بِنا ممّا نکرِهه و لا نوثره منهم»؛

 بايد بدانند که جز برخي رفتارهاي ناشايسته آنان که ناخوشايند ماست و ما آن عملکرد را زيبنده شيعيان نمي دانيم، عامل ديگري ما را از آنان دور نمي دارد.

 حقيقت اين است که انبوهي از روايات به صراحت، بيانگر اين است که تمام اعمال ما، در عصر هر امام و پيشوايي از پيشوايان معصوم در هفته دو بار، در روزهاي دوشنبه و پنجشنبه به امام راستين جامعه ارائه مي شود. 

از اين رو طبيعي است که امام نمي پسندد که شيعه او به راه انحراف و اشتباه و گناه آلوده شود و همين آلودگي به گناه است که توفيق تشرف را از آنان سلب و آنان را از افتخار ديدار محروم مي سازد. 

در همان نامه حضرت به شيخ مفيد آمده است که: « اگر پيروان و شيعيان ما ـ که خدا آنان را در فرمانبرداري خويش توفيق ارزاني شان دارد ـ به راستي در راه وفاي به عهد و پيماني که بر دوش دارند، همدل و يکصدا بودند، هرگز سعادت ديدار ما از آنان به تاخير نمي افتاد». به راستي او غيبت نکرده است و ما غفلت کرده ايم.

2ـ بايد در جهان آن قدر حکومت ها، مرام ها و احزاب رنگارنگ و فريبنده پديد آيد و بي لياقتي آن ها ثابت شود تا بشر از اصلاحاتشان نااميد گردند و تشنه اصلاحات خدايي و آماده پذيرش حکومت توحيدي شوند.

چنانکه امام صادق(ع) فرموده اند: "تا زماني که همه اصناف به حکومت نرسند، صاحب الأمر قيام نمي کند. بدين جهت که پس از تشکيل حکومتش، کسي نگويد: اگر ما هم به حکومت مي رسيديم، با عدالت رفتار مي کرديم."

به عبارتي هنوز طبع انسان براي تحمل حکومت توحيد آماده نشده. ولي چنان نيست که براي هميشه از اين نعمت بزرگ محروم بماند. بلکه خداي حکيم که انواع موجودات را به کمال نهايي مي رساند، نوع انسان را نيز از رسيدن به غايت مطلوب، محروم نخواهد ساخت.