حکایات باییهروقت بوی تند کافور می پیچد توی دماغم می فهمم که بایی الان می آید به خوابم . دیشب بهش گفتم بایی خونه خیسیده یک ادکلنی عطری چیزی بزن به خودت . بایی گفت یک ادکلن «شنل» دارم گذاشته ام وقتی به خواب بی بی می روم می زنم . گفتم خب چه خبرها ؟بایی بی مقدمه گفت : پاطرف می ده! میگن باید بیایی مجلس جواب بدی برای چه مملکت به این روز افتاده ، باید جواب بدی چرا صندوق ذخیره ارزی غبارروبی شده ، پاطرف میده ! گفتم یعنی چه ، بایی گفت دکتر گفته اگه مجلس از من سوال کند من هم ناگفته هایی دارم که می گویم .گفتم بایی 7 سال آزگار است که پاطرف می دهد .بگو تو را به کاکل اسفندیارت قسم می دهیم مرگیکبار شیون هم یکبار بگو و ولمان کن !بایی خندید ، گفتم چرا می خندی ؟ گفت یک آقای محترمی گفته مگر ما علم غیب داشتیم که دکتر اینجوری از آب در میاد؟! گفتم خب حالا که این برادران ودولت کریمه ما را به یاد ماجرای «مدیریت نانوایی» انداخته اند و هر چه نان به دست ملت داده یا سوخته یا فطیر شده لا اقل بیایند در مقابل ملتاعتراف کنند که ما واقعا ًنتوانستیم این نانوایی را مدیریت کنیم.بایی متغیر شد ، صدایش را بالا گرفتگفت ای پتنگو مگر اینجا ژاپن است ؟ مگر اینجا کره جنوبی است؟ قبول اشتباه پیش کششان ، اینقدرهمدیگر را متهم نکنند ، اینقدر برای بی بی سی خوراک درست نکنند ، عذر خواهی پیش کش .می خواستم آخرین آمار اختلاس ها را از بایی بگیرم که احساس کردم دیگر بوی کافور نمی آید . نگاه کردم . بایی رفته بود.